Зимой. Максим Богданович. с белорусского

Привет, морозный звонкий вечер!
Привет, скрипучий мягкий снег!
Метель не вьюжит, стих и ветер -
Свободен лёгких санок бег.

Мечтают белые берёзы,
Под синевой ночной стоят,
На небе звёзды от мороза
Похолодевшие дрожат.

Свободный месяц вниз на поле
Прозрачный светлый столб спустил
И ризой в серебре раздолье
Снегов синеющих покрыл.

Взорвите ж их санями, кони!
Звени бубенчиками медь!
Кругом боры летят в погоне,
Кровь в жилах начала кипеть.


Оригинал:


Здароў, марозны, звонкі вечар!
Здароў, скрыпучы, мяккі снег!
Мяцель не вее, сціхнуў вецер,
І волен лёгкіх санак бег.
 
Як мары, белыя бярозы
Пад сінявой начной стаяць.
У небе зоркі ад марозу
Пахаладзеўшыя дрыжаць.
 
Вільготны месяц стуль на поле
Празрысты, светлы стоўп спусціў
І рызай срэбнаю раздолле
Снягоў сінеючых пакрыў.
 
Ўзрывайце ж іх санямі, коні!
Звіні, вясёлых бомаў медзь!
Вакол лятуць бары і гоні,
Ў грудзях пачала кроў кіпець.