Восеньскiя перамовы

Блішчыць расы бурштын на глебе,
На травах лісця дываны
А ў малахітна- сінім небе
Чутны зноў журавоў званы.

Сінеюць срэбныя туманы
Завесай шчыльнай у лагчыне,
Плывуць вярхі дубоў, курганы
Над кісялём па лугавіне.

А навакол такая ціша
І з неба льецца крыкаў звон -
Лістоту ён бяроз калыша,
Ссыпае на барсучы схрон.

Мне незнаёмыя дарогі
Вядуць у незнаёмы кут.
Ці свет пазбудзецца трывогі?
Ці мірны знойдзецца маршрут?

Сустрэчы зноў і перамовы,
Якіх не ведалі з вясны
Але ўсё ж маем подых новы
І подых міру - не вайны!

11.11.2026 23:00


Рецензии