Ой ты, дзяучына, з арэха зерне...
Ой ти, дівчино, з горіха зерня…)
Ой ты, дзяўчына, з арэха зерне,
Чаму да цябе маё сэрца верне?
Чаму ты салодкая, а часам горкая,
Чаму для мяне ты, як сонца зоркае?
Чаму твае вочы ззяюць, як зоры,
Глыбокія, вабныя, як сіняе мора?
Чаму ты мяне вабіш так і катуеш,
Чаму маё сэрца ірвеш і сумуеш?
Чаму твае вусны — з атласу тканіна,
А слова тваё — як атрута, як міна?
Чаму твая ўсмешка — і радасць, і рай,
А сэрца тваё — нібы крэменны край?
Ой ты, дзяўчына, з арэха зерне,
Ты маё шчасце і мае церні!
Чаму ты мяне вабіш так і катуеш,
Чаму маё сэрца ірвеш і сумуеш?
Свидетельство о публикации №126101000472