Няма падарунка на свеце дарожай
Таго, што мы маем за міласцю божай
І з ім па жыццi пракладаем свой шлях:
Даруем пяшчоту сябрам, злыдням - жах!
Бо пры нараджэннi, як волхвы казалi,
Гасподзь лiтасьцiвы натуе ў скрыжалi
Ўсё, што нас стрэне ў гэтым жыццi
Колькi i як, i куды нам iсцi.
Дзе перашкоды нас стрэнуць,
цi буры,
Дзе i калi будзе ўсё у ажуры-
Ўсе ў тых скрыжалях стаiць адмыслова
Лёс чалавека слова да слова.
Ды прачытаць змогуць запiсы тыя,
Простыя людзi, душою святыя!
Людзi, што знаюць сяброўству цану,
Мiру жадаюць Зямлi, каб вайну
Збыць перамовамi i назаўсёды,
Каб жыць шчаслiва маглi ўсе народы!
Бог запiсаў нам яшчэ ў скрыжалi,
Каб гордых правіць не абiралi!
Гордыя душы скрыжаль не чытаюць!
З iмi народы адно гора маюць!
Пыха нiдзе не шукае сяброў,
Дзе пыха правiць - лiецца там кроў!
Людзi! Чытайце скрыжалi свае!
Хай Бог святло вам i сiлы дае!
Божы падарунак
© Copyright: Станислав Шастак, 2026
Свидетельство о публикации №126091205385
Свидетельство о публикации №126091205385
Рецензии