Фантазий окурки уносят ветра,
Ил нужен земли удобреньем.
Зимы окончанье с весною игра,
Оплачена нервов терпеньем.
Не пляшет натура, как белка в кольце,
Материя властвует в свете.
Становится время лживым в конце,
Как прошлые мысли в сюжете.
Слово живёт, коль не вымыта суть,
Ему не мешает взгляд отчий.
В жизни всегда уверенней будь,
Выбрасывай цепь многоточий...
Ланцуг шматкроп'яў
Фантазій недакуркі выносяць вятры.
Дновы глей зямлі ўгнаеннем.
Край зімы з вясною гульня,
Усё аплачана нерваў цярпеннем.
Людская натура вавёркай у кольцы.
Пасыл матэрыі пануе ў свеце.
Час сапхнуўся з хлуснёй у канцы.
Тонуць мінулыя думкі ў сюжэце.
Слова жыве і не вымыта сутнасць,
Яму не замінае погляд мега бацькаў.
У жыцці заўсёды пэўней сукупнасць,
Не суцяшае доўжыня шматкроп'яў.
Перевод Максима Троянович
Цепь многоточий. Рус. Бел
© Copyright: Максим Троянович, 2026
Свидетельство о публикации №126083002852
Свидетельство о публикации №126083002852
Рецензии