Даўно ўжо наша лета адцвіло,
Пара пачуццяў млосна залатая...
Ды дзякуй Богу, што яно было
І ўспамінам часам нас вітае!
Напамінае чырванню вяргінь,
Зязюліным "Ку-ку" ў часы зарніцы
І мроіць мне ў чужыне неба сінь,
Салодкіх вуснаў спелыя суніцы...
Зноў адлятае сэрца ў родны край,
Дзе між лясоў плыве рачулка Нача...
Не ведае яно, што ёсць адчай
І па былым, як па сягоннім плача.
Няхай даўно ўжо лета адцвіло,
Але штогод цвіце ў садах вяргіня...
Калі яскравым пачуццё было,
То памяць адзінокай не пакіне!
Лета
© Copyright: Станислав Шастак, 2026
Свидетельство о публикации №126061204502
Свидетельство о публикации №126061204502
Рецензии