Укрыўджаных ваганні не адпусцяць.
Хутчэй пануе вераці дакор.
За шызаю імглой хавае пустач
Халоднасці тужлівай мельхіёр.
Лядок жаданняў разам не расцвеліць,
Дзе позірк асмялелы, неўпрыкмет.
Усё чорнае ў белае на свеце -
Духмяны бэз, што ночы чорны свет.
Блукае век, бы здані, ушчуванне.
Панурай выспай сапсаваны лёс.
Неўтаймаванай веры ранне
Суцішлівей каля старых бяроз.
Стае пакуты, з імі мы знаёмы.
Ніколі не ўзгадваў я табе.
Атручанных пачуццяў ідыёмы.
Што ўплішчыліся нават у журбе.
Дай Божа ад людзей людское бачыць.
Ледзь прычакаю стрэчы ля ракі.
Хто стомлены – ніколі не заплача,
Хто сыты, не падасць табе рукі!
Сытый не подаст руки
© Copyright: Максим Троянович, 2026
Свидетельство о публикации №126061102403
Свидетельство о публикации №126061102403
Рецензии
