Адкуль гульня ў зацятую маўчанку?
На кожнае жаданне свой абруч.
Заплачуць стрэхі нават з ранку,
Жаўцеецца падол пясчаных круч.
Спаймаў сябе на тым, што, усё іначай:
Ішоўшы сцежкай нават не блудзіў.
Надвор’е млее, снег ад ранку плача,
Душы не саўладаць, хоць не глядзі.
Сярод чужых без догляду дзічэюць.
Надумайся вітаць. мо прапяю.
Зімой зямлі не косяць і не сеюць,
Вясна, я сцерагу пару тваю.
Оттепель
© Copyright: Максим Троянович, 2026
Свидетельство о публикации №126060806818
Свидетельство о публикации №126060806818
Рецензии
