***
Майский дождик прошумел над полем,
Прожужжал над садом молодым.
Он прополз над выбранною долей
И ссошёл, как с белых яблонь дым.
Как поэта спутник, майский дождик
При дороги напоил полынь.
Я же не отшельник, не безбожник,
В творческих исканиях - один.
Оригинал:
***
Майскі дожджык прашумеў над полем,
Прагудзеў над садам маладым,
Праімжэў над выбранаю долей
І прайшоў, як яблыневы дым.
Майскі дожджык – вершаў спадарожнік –
Прыдарожны напаіў палын.
Не бязлюднік я і не бязбожнік,
Толькі ў творчым пошуку – адзін.
Майский дождик прошумел над полем... Юрий Боровицк
© Copyright: Иосиф Бобровицкий, 2026
Свидетельство о публикации №126052805314
Свидетельство о публикации №126052805314
Рецензии