Максим Троянович. Небесный Фиал

Драўляныя хаты плячо ў плячо,
Завулак к завулку, Радзімы прыкметы.
Старэнькую вёску малюе хлапчо,
Бо хмеляць пачуцці былыя  ранеты.

Дзівосныя кветкі, як белы наліў.
Суседі сівыя і простыя людзі.
Жыцця недарэчнасць, няўжо то насніў,
Няўжо таго болей ніколі не будзе?

Ўсё дзецям аддаў, а яны ўзнялі.
Вакол маўчуны, мне знаёмыя людзі.
Грудок беларускай духмянай зямлі,
Нябесны фіал, лепш у свеце не будзе.


Рецензии