Неизвестные авторы 15в. Элен из Киркконелл
Что обо мне вечно грустит;
Хотел б я лечь, где Элен спит,
Средь трав густых у Кирконнелл!
Будь проклят тот, кто был так зол,
И тот, кто выстрел произвёл,
Когда Элен пала на дол,
И умерла, чтоб я был цел!
Я в сердце был в тот миг сражён,
Слыша предсмертный её стон!
Она спит смирно, видя сон,
Средь трав густых у Кирконнелл.
Спустился я к реке в овраг,
Передо мной стоял мой враг,
Передо мной стоял мой враг,
Средь трав густых у Кирконнелл;
Я мигом меч свой обнажил,
Врага на части разрубил,
Врага на части разрубил,
За Смерть Элен из Кирконнелл.
Элен, с невиданной красой!
Сплету венок я над главой,
Навек свяжу Судьбу с тобой,
Пока я буду жив и цел!
Хотел б я лечь, где Элен спит,
Что обо мне вечно грустит;
Она проснуться мне велит,
И поспешить к ней в Кирконнелл!
Элен, с невинною Душой!
Я был бы счастлив быть с тобой,
Где ты свой обрела покой,
Средь трав густых у Кирконнелл.
Если б мой прах зарос травой,
Я сбросил б саван над главой
И лёг б на грудь Элен с тоской,
Средь трав густых у Кирконнелл.
Хотел б я лечь, где Элен спит,
Что обо мне вечно грустит;
Лучше, чтоб я бы был убит,
А не Элен из Кирконнелл.
Helen of Kirconnell
I wish I were where Helen lies!
Night and day on me she cries;
O that I were where Helen lies,
On fair Kirconnell Lea!
Curst be the heart, that thought the thought,
And curst the hand, that fired the shot,
When in my arms burd Helen dropt,
And died to succour me!
O think na ye my heart was sair,
When my love dropt down and spak nae mair!
There did she swoon wi' meikle care,
On fair Kirconnell Lea.
As I went down the water side,
None but my foe to be my guide.
None but my foe to be my guide,
On fair Kirconnell Lea.
I lighted down, my sword did draw,
I hacked him in pieces sma,
I hacked him in pieces sma,
For her sake that died for me.
O Helen fair, beyond compare!
I'll make a garland of thy hair,
Shall bind my heart for evermair,
Untill the day I die.
O that I were where Helen lies!
Night and day on me she cries;
Out of my bed she bids me rise,
Says, "haste, and come to me!"
O Helen fair! O Helen chaste!
If I were with thee I were blest,
Where thou lies low, and takes thy rest,
On fair Kirconnell Lea.
I wish my grave were growing green,
A winding sheet drawn ower my een,
And I in Helen's arms lying,
On fair Kirconnell Lea.
I wish I were where Helen lies!
Night and day on me she cries;
And I am weary of the skies,
For her sake that died for me.
Свидетельство о публикации №126013004794