У жоўтым суме восень адлятае,
На маіх сцяжынках скрозь лісты.
Пад аркестр бярозавы зайграе
Пахмурнае неба ад слаты.
Ад таго жыццё ярчэй успрымаю,
Прамянеюць кветкі зноў і зноў.
Ад таго надзею ў сэрцы маю,
Восеньскіх чакаючы грыбоў.
А на лузе копны, бы пірогі,
Зелянее ў полі збажына.
Хутка стрэну зімнія дарогі,
А за імі мроіцца вясна.
Жёлтая грусть
© Copyright: Максим Троянович, 2026
Свидетельство о публикации №126012508001
Свидетельство о публикации №126012508001
Рецензии