Зорка надзеi

Шкада,што раскідаў далёка
Нас у жыцці ці лёс, ці Бог.
Ты свеціш зоркаю высока,
Мяне ратуеш ад трывог.

Даеш зарад мне маладосці
Надзю, што заўжды ў жыцці
Наперакор імгле і злосці
Да сваёй мэты трэба йсці!

І тады збудуцца надзеі,
І з мрояў веснавы букет
Нам сэрцы марамі сагрэе
Народзіць пачуцця санэт.

Імгла рассеецца туманам,
Зло прападзе, як вешні дым...
Санэты ж будуць пець Дыянам
Паэты вечна маладым!


Рецензии

С 3 по 5 июля состоится Литературный фестиваль в Этномире. В программе – семинары известных поэтов и писателей, поэтический конкурс, посвященный Году единства народов России, книжная выставкая-ярмарка. Приглашаем принять участие →