(Пераклад з “Нагота”, В. Сёміна)
Цябе ўспамінаю
Я ў строі любым
То ў зеляні маю,
Пасля ў галубым.
Ты так непаўторна,
Што Евы нарад
Табе бездакорна
Ідзе акурат.
Ў той вечар далёкі
Мяне ты чакала
Пад зніч адзінокі
Сукенку як зняла
На грудзі заззяла
Калье з жамчугоў
Такі даравала
Нарад ад багоў.
Я Богу маліўся,
Біў нізкі паклон,
Але не з'явіўся
З парадаю ён.
Тады зразумеў я,
Ўратуе мяне
Багіня, чый вобраз,
Я мрою у сне:
Сню вуснаў каралы
Ў іх жэмчугу рад
І строй небывалы -
То Евы нарад.
Прыязна мне ззяе
Вачэй малахіт,
Ты казка жывая,
Анёла прывід!
Галiзна
© Copyright: Станислав Шастак, 2024
Свидетельство о публикации №124121207880
Свидетельство о публикации №124121207880
Рецензии
