Hinanap ko ang himlayan
Kung saan ba nakatagpo?
Ang aking puso'y sumisigaw:
"Nasaan ka, aking Suliko?"
Mayroong rosas na pula
Mahalimuyak, mabango.
Aking tinanong ang bulaklak:
"Ikaw ba 'yan, aking Suliko?"
Dumating ang isang ibon
Sa rosas siya'y dumapo;
At kanyang minamasdan ito
Kung ito nga si Suliko.
Ang ruwisenyor ay lumuha
Sa kanyang kinauupo:
"Sabihin mo rin, ibong mahal;
Ikaw ba'y irog kong Suliko?"
Tumingin sa akin ang ibon
At nginitian niya ako:
"Giliw ko, ako'y naghihintay,
Ako nga'y iyong Suliko!"
At siya'y humuni ng awit
Sa isang malamyang tono:
Ito'y awit ng nakaraan,
Mga himig ni Suliko!
Araw at gabi'y may pag-asa
Muling papangako sa'yo
"Ikaw ay mamahalin pa rin
Magpakailanman, Suliko!"
Переведено на Филиппинский язык А. Э. фон Тайнфельденом в 2024 г.
Suliko - Филиппинская версия
© Copyright: Андреас Эрнст фон Тайнфельден, 2024
Свидетельство о публикации №124011405791
Свидетельство о публикации №124011405791
Рецензии