Ты ж жарсцлiва кахала

Станислав Шастак
Надаела глядзець
Як жыццё ўзбоч бяжыць.
І старэць ды сівець.
Яшчэ хочацца жыць!

У кахання агні
Жар душы здабываць,
Ды ў вясеннія дні
Вуснаў мёд цалаваць!

І забыўшы на век
Танчыць польку, чардаш
Ў іх душой чалавек
Маладзей кожны наш.

І ўсяроўна тады,
Што зязюля кавала!
Ні нуды, ні жуды,
Ты ж жарсцліва кахала!


© Copyright: Станислав Шастак, 2022
Свидетельство о публикации №122120200376
Список читателей / Версия для печати / Разместить анонс / Заявить о нарушении
Другие произведения автора Станислав Шастак
Рецензии
Написать рецензию
Другие произведения автора Станислав Шастак