Серабром зацярушыў
Дзед мароз дарожкі,
Тым дзяцей разварушыў
І бацькоў іх трошкі.
Снегавік ляпі хутчэй,
Ўпала радасць з неба
З морквы нос, вуглі вачэй
Чалавек, што трэба!
Замест шапкі - капялюш,
Памяло ў руку
Снегавік мяне не руш!
Не кажы ні гуку!
Мы накінемся гурбой
На дзядоў з бацькамі
Запрашаем на двубой,
Хай паб’юцца з намі!
Шчыпле мордачкі мароз
Рукі дзервянеюць
Ды мы б’ёмся ўсе ўсур’ез,
Як дзеці умеюць!
Гам і гулі да цямна
Шчасця адгалоскі
Куды дзелася яна
Радасць роднай вёскі?
Шчасця адгалоскi
© Copyright: Станислав Шастак, 2021
Свидетельство о публикации №121012400245
Свидетельство о публикации №121012400245
Рецензии
Мои "Шчасця адгалоскі": в детстве мы возводили из снега крепости; детвора делилась пополам на защитников и нападающих; сражение иногда длилось более часа, пока одна из сторон побеждала. Попал снежком в противника – он выбывает из игры (“убит”). На всю жизнь запомнил: нас, защитников, осталось двое, а нападающий – один. Я выскакиваю из крепости, метаю снежком в противника, а он метает в меня. Противник “убит” в грудь, а я получаю твёрдый снежок … в левый глаз, так что в глазах потемнело. Победа!
Спасибо, Станислав.
Виктор Цекунов 24.01.2021 12:16 • Заявить о нарушении
Спасибо, Станислав.
Виктор Цекунов 24.01.2021 12:16 • Заявить о нарушении
Так, Віця, перамога! Дзякуй Богу, што вока не пашкодзіў! А "хітрыя" з лядэянкамі цяпер ва ўладзе ці ў Амапе, бо годнасць і совясць не патрэбны.
Станислав Шастак 27.01.2021 15:39 Заявить о нарушении
Станислав Шастак 27.01.2021 15:39 Заявить о нарушении