Нiкацiн

Мая самотная князёўна,
Мая памерлая вясна!
Жыве шчэ ў памяцi гасцёўня
I вочы колеру iльна.

Пакуты Фауста i Грэты,
Ды разважаннi аб жыццi...
Твой позiрк... Попел цыгарэты...
I мне даўно ўжо час сысцi...

...Чаму забыцца мне балюча?
Чаму балюча не забыць?
Чаму не можа час гаючы
Дагэтуль сэрца залячыць?

Мая самотная князёўна,
Мой ненажэрны крывасмок!
У сэрцы - ноч. На небе - поўня.
Апошнi жэст... Апошнi крок...

Апошнi крык - пятля на шыi.
Твой бездакорна свецкi твар...
О, гэта роспач не адкрые
Мне зноўку шлях у будуар!

Чамусьцi стала нецiкава,
Вясна, напэўна, адцвiла...
Цябе напоўняць дым i кава
Замiж кахання i святла.

Я застануся вечна хворым -
У свеце мрояў i карцiн.

...А у цябе адзiны вораг -
Страшэнны вораг - нiкацiн...


Рецензии
Хоть и не совсем понятно, но очень красиво звучит.

Людомира   20.06.2016 21:47     Заявить о нарушении
Вы правы - белорусский язык очень красив по звучанию)) Спасибо Вам, что зашли в гости к моим стихам))

Лазовская Светлана   22.06.2016 10:23   Заявить о нарушении

С 3 по 5 июля состоится Литературный фестиваль в Этномире. В программе – семинары известных поэтов и писателей, поэтический конкурс, посвященный Году единства народов России, книжная выставкая-ярмарка. Приглашаем принять участие →