Час ляцiць, нiбы конь агалцелы

Час ляціць, нібы конь агалцелы,
Стужку цягне з-пад стомленых ног.
Зруйнавалася ўсё... Уцалела
Толькі тое, у чым дзеецца Бог.

Уцалела нябачнасць кахання,
Свет душы і нязломлены дух
Над крыжамі выпрабаванняў,
К зоркам цягнучы Церні пакут.

Не, ня ўсе ўцалелі імёны,
Дзе-нідзе памяць здрадзіла ўсім.
Па-над чырванню вогненных клёнаў
Незабыўны жыве ўспамін.


Рецензии