У сэрцы лагодна ад роднага слова,
Нібы ад журчання празрыстых крыніц.
Цудоўная, светлая, дзіўная мова,
Як ліставы шолах ракіт-чараўніц.
Ты водзіш мяне да радзімых вытокаў,
Мне свеціш у цёмнай начы маяком.
Ты поішь мяне, як бярозанька, сокам,
І корміш, як маці, грудным малаком.
Пра веру святую і шлях непаўторны,
Пра дзіўнае шчасце і хвалі вайны,
Пра пушчу і лёс, век свабодны і вольны,
Пра мірнае неба зазвоняць званы.
Жывая, прыгожая, звонкая песня
Ад першага кроку да сённяшніх дзён,
Хвалюй маё сэрца, як птушка па весні,
Квітней, шапаці, як на досвітку лён.
МАЯ МОВА
© Copyright: Екатерина Марченко 2, 2026
Свидетельство о публикации №126110801561
Свидетельство о публикации №126110801561
Рецензии