Валянціне Мінаўне Бігезе,
майму сааўтару
Вы – праменьчык, а я – цень,
Вы – крынічанька, я – глеба.
Людзі добрыя без вады
Не ўзрасцілі б ні бульбы, ні хлеба.
Вы радок пачынаеце ўдзень,
Я яго завяршаю ноччу.
Вы – агонь, што іскры ляцяць,
Я – той дым, што з'ядае вочы.
Дык няхай жа і наш верш,
Які б ён ні быў выпадковы,
Аб'яднае ў сабе ўсё,
Чым жыццё багата людское!
Вы праменьчык, а я цень...
© Copyright: Люба Солошина, 2026
Свидетельство о публикации №126110705271
Свидетельство о публикации №126110705271
Рецензии