Калі ўжо сем гадоў нічога не мянялась,
Напэўна, хочацца змяніць свой курс жыцця,
Мінуламу пакінуць ўсё, што там засталась,
Наладзіць ўрэшце для сябе сабацікал.
Пабачыць будучнасць адкрытымі вачыма –
Бяжыць, як лінія сярод вялікіх гор.
І розум светлы, не абмежаваны нічым, а
Душа гатовая да будзь-якіх прыгод.
Чакаць не трэба, можа, менавіта зараз,
Бо тут ніколі лепшых момантаў няма.
Квіткі на край зямлі – і з богам, як казалась,
Туды, дзе восень – не апошняя вясна.
Сабацiкал
© Copyright: Даниил Моровов, 2026
Свидетельство о публикации №126103008188
Свидетельство о публикации №126103008188
Рецензии