Мядзведзь-жанiх на беларускай мове

Iдзе мядзведзь на заручыны
Да найпрыгожайшай дзяучыны
У чырвонай з поясам рубашцы,
У адзетай на вухо фуражцы.
Чаравiкi блiшчаць на лапах,
Ён iх у месце учора схапау.
Увесь такi важны, ганарлiвы
I вельмi ветлiвы, на дзiва.
Прахожым галавой кiвае,
Букет да сэрца прыжымае,
Так расплываецца в усмешках,
Бо да каханай - яго сцежка.
У сонеччны i ясны ранак
Ступiу мядзведзь на любай ганак.
Аб пацалунку марыу шлюбным,
Прыгатавау, наставiу губы.
Ён пазванiу у званочак тут-ка
I адчанiлiсь дзверы хутка.
Мыдзведзь шчаслiвы прывiтауся,
Дзяучыне любай усмiхауся,
На лапе падарыу, з паклонам,
Прыгожы залаты пярсцёнак.
Яна запляскала у ладкi -
Якi жанiх ёй дарагi!
Мядзведзь тут працягнуу да любай
Для пацалунка свае губы.
Усё была б добра, шчэ бы трошку,
Але ён наступiу на ножку.
Нявеста ускрыкнула, узлавалась,
У пухлiне ножка паказалась,
Ад болю выступiлi слёзкi.
I дзверы хлопнулi прад носам.
Мядзведзь збянтэжаны стаяу,
Букет у махнатых лапах змяу,
I, апусцiушы галаву,
Пакрочыу ён у сваю нару.

У тым сяле, суседзi кажуць,
Нявесты болей не адважуць
Клiкаць мядзведзя у сваю хату.
Так да сiх пор ён не жанаты.

12.08.2008 г


Рецензии