Зноўку хмарамi неба поўнiцца,
Навальнiцы здалёк чуваць.
Па зямлi кровель скача коннiца,
Сонца анiяк не вiдаць.
Ручаi беглi вельмi спрытныя,
Быццам стужкi — срабром гараць.
Елкі з хвоямi ўсе памытыя,
I бярозкi лiстком блiшчаць.
Вецер хутка ганяе хмарачкi,
I па небу вось... Дзе-нiдзе,
Прамянi зайгралi ў салачкi,
Зноў вяртаецца яркi дзень.
Хмарамi
© Copyright: Кирилл Волчёк, 2026
Свидетельство о публикации №126102602801
Свидетельство о публикации №126102602801
Рецензии