Uma2Turman.. Проститься
Кесек бла чачылады,
Болмазлыкъ затны сакълауды
Эртденбла эртде уянады,
Сакъ болмагъанны къымылдаууны
Шошлукъча, буз къышны
Бизни белгисизлик бла джапханды
Мында бир изледик бирибизни
Алай кёп изледик эм айхай тас болгъанды
Хорлау
Айырылыгъа къаруусуз унутама
Кёзлерими къысама
Тубанны ичи бла джюзюб барама
Ара шахарны орамларында.
Айырылыгъа джылла да учдула,
Джангурланы артында боранла
Кёчюучю къанатлыла.
Эжю
Джангы кече джукълаялмайма
Сейр суукъ джюреке бугъунады
Ким болсада айтыгъыз не болгъанды
Джангыз къач тереземе джыларыкъды
Терезе тюбюнде урулады
Тынчлыкъны къуанч бла сындырады
Олеек кесек аздан бизда
Ола болушлукъму джарагъанды
Хорлау
Айырылыгъа къаруусуз унутама
Кёзлерими къысама
Тубанны ичи бла джюзюб барама
Ара шахарны орамларында.
Айырылыгъа джылла да учдула,
Джангурланы артында боранла
Кёчюучю къанатлыла.
Эжю
Заман тынч керюб болмай къарайды
Сиз эсигизге чюшюрельмесиз
Кечь англамагъан джюрюйдю
Мени отёуда кирсиз
Айтылгъан тынгламагъан
Джюрек башха мийкъ урулгъан
Алай богьан умутсуз оюлгъанды
Некъ сора некъ ашыкъанекъ биз
Хорлау
Айырылыгъа къаруусуз унутама
Кёзлерими къысама
Тубанны ичи бла джюзюб барама
Ара шахарны орамларында.
Айырылыгъа джылла да учдула,
Джангурланы артында боранла
Кёчюучю къанатлыла.
Эжю
Хорлау
Айырылыгъа къаруусуз унутама
Кёзлерими къысама
Тубанны ичи бла джюзюб барама
Ара шахарны орамларында.
Айырылыгъа джылла да учдула,
Джангурланы артында боранла
Кёчюучю къанатлыла.
_____
По минутам осыпается
Ожидание невозможного,
Ранним утром просыпается
От движения неосторожного.
Как молчание ледяной зимы
Нас закутало неизвестностью,
Здесь так долго друг друга искали мы
И, конечно, пропали без вести.
Проститься нету сил, закрываю,
Я глаза закрываю,
Сквозь туман уплывая
По аллеям столицы.
Проститься, за потерей потеря
И года полетели,
За дождями метели,
Перелётные птицы.
Только ночью не могу уснуть,
Странный холод в сердце прячется.
Что случилось – скажите мне кто-нибудь,
Только осень в окно мне расплачется.
В подоконник мой бьются горошины,
Тишину разбивая веселием,
Умирали давно понемножку мы
И, наверное, было спасением.
Проститься нету сил, закрываю,
Я глаза закрываю,
Сквозь туман уплывая
По аллеям столицы.
Проститься, за потерей потеря
И года полетели,
За дождями метели,
Перелётные птицы.
Время смотрит спокойно с презрением,
Вы меня уже, верно, не вспомните,
Опоздавшее ходит прозрение
По моей гладковыбритой комнате.
Недосказано и недослушано,
Сердце бьётся другими вершинами,
Значит, всё безнадёжно разрушено,
Ну зачем же, зачем поспешили мы.
Проститься нету сил, закрываю,
Я глаза закрываю,
Сквозь туман уплывая
По аллеям столицы.
Проститься, за потерей потеря
И года полетели,
За дождями метели,
Перелётные птицы.
Проститься...UU
Свидетельство о публикации №126102402985