***
Аксане Ўладзіміраўне Зыбінай,
самай прыгожай даме з вёскі Маставікі
Мядзельскага раёна Мінскай вобласці
Хрыч стары, яўрэй вясковы
Журавіны будзе есці.
Не ідуць без ягад словы,
А без слоў - за стол не сесці.
Дзякуй, мілая Аксанка!
Па балоту лазіла,
Але ўсё ж тых ягад - банка!
Вось табе й аказія!
Хрыч стары, габрэй вясковы,
А па вулічнаму "жыд",
Будзе есці, так бы мовіць,
Ягад тых прыўкрасны від!
Журавіны ем і плачу:
Дзякуй, сонейка, за смак,
За тваю й маю удачу,
За каханне, што... ніяк...
Ты, сяброўка, не хрычоўка!
Па балоту лазіла
І мяне, мая сяброўка,
Лішні раз уразіла!
09. 10. 2026 у 4.33 раніцы, наеўшыся марожанага ды з журавінамі...
Правільна "па балоце" - заўвага аўтара.
Каб не тая дзірка ў роце, дык хадзіў бы (хадзіла б) у залоце. - Беларуская прымаўка.
Хрыч стары, яурэй вясковы...
© Copyright: Юрий Боровицкий, 2026
Свидетельство о публикации №126100900830
Свидетельство о публикации №126100900830
Рецензии