Ты дай паразумення, што у пустэчы,
Дзе, мусiць, доугiчас жыла пачвара,
Дзе лед жыцце скавау I усе у галечы,
Прабiла парастак весенняй кроплi мара.
Збавення хвалi разарвалi путы,
Пусцiлi свежы сок у цемнае балота,
I-ружы на мармур-мае пакуты,
Заззяла у сонцы пылу пазалота,
Хучэй сюды iдзiце да партрэта,
Зiрнiце-у iм ажылi фарбы!
Санет да U
© Copyright: Александр Бохан 4, 2026
Свидетельство о публикации №126100506640
Свидетельство о публикации №126100506640
Рецензии