Усё помніць маё сэрца,
Аб чым марыла, жыла,
Размаўляла шчыра ў думках,
Ды і счасце берагла.
Нібы чуў мяне ты,любы,
Сэрца поўнае сумоты,
Мы з табою - адналюбы,
ПлАчу зноў ад адзіноты.
Бязмоўна сэрца дае знак,
І мне прыемна на душы,
Але ад мысленных атак
Застаюцца зноў сляды…
Усё помнiць маё сэрца
© Copyright: Людмила Шаблыко, 2026
Свидетельство о публикации №126100404244
Свидетельство о публикации №126100404244
Рецензии