Полесье
Палессе
Прага сноу маiх – Палессе!
Хоць цябе я мала знаю,
Мары-птушкi напрадвеснi
Да цябе ўсе пасылаю.
Да тваiх палёў, буслянак,
Да балот тваiх i хат…
Залаты быў твой свiтанак,
Чырвань сэрца – твой захад.
Твая мова, нiбы песня,
У душы гучыць маёй,
Як успомню, уваскрэне,
Што адбылася са мной…
Лагода воч маiх – Палессе!
Калi б ластаўкай была,
Да хваль-аблокаў паднябесся
Паднялася б, паплыла…
Я б звiла сабе гняздзечка
Над акенцам тым адзiным,
За якiм срабрыцца рэчка,
Дзе ў хаце мацi з сынам.
Палессе, мiлае Палессе,
Незабыўны, любы край,
Мая няскончаная песня,
Я прылячу, ты пачакай!
поэт-писатель Светлана Клыга Белоруссия-Россия
https://www.youtube.com/shorts/zh151JbemGI
Свидетельство о публикации №126100200582