Gogsundeki Yakut

Gogsundeki Yakut

(Из цикла «Рубин на груди»)

Soguk duvarlar unuttu sicakligini,
Uzun sure korudum umut kiriklarini.
Ama dunyan cizilmis cinlayan huznun siniriyla,
Kubbeler yikiliyor nazik elinin dokunusuyla.

Gordum, safak sonuyor senin arkanda,
Kara bir ucurum aciliyor aramizda.
Nabzim kayniyor, dayanamam bu atese,
Karar verildi o yildizsiz kis gecesinde.

Birak kizil aci bolsun gogsumu ortadan,
Ana sunagimi sana verdim, inan!

Kalbimi soktum, mor-kizil yakuta cevirdim,
Sana verdim, ebediyen yalniz kaldim.
Istersen azabimi dindirmek sen,
Bu tasi gogsune bastirman yeter!
O bir fener olur tipide, boranda,
Bense «Kalpsiz» adini alirim karanlikta.

Al bu tasi, kor alev gibi yakiyor teni,
Ama bu dunyada artik yok bizim icin gun.
Ozgursun artik yuzlerce yabanci yolda,
Belki Kutup Yildizi altinda olgunlasirim.

Sen parlayacaksin binlerce serabin icinde,
Bense golge olacagim zifiri gecelerde.
Yeter ki bil, soguk sarayina girerken,
Her seyimi verdim, son zerreme dek.

Birak kizil aci bolsun gogsumu ortadan,
Ana sunagimi sana verdim, inan!

Kalbimi soktum, mor-kizil yakuta cevirdim,
Sana verdim, ebediyen yalniz kaldim.
Istersen azabimi dindirmek sen,
Bu tasi gogsune bastirman yeter!
O bir fener olur tipide, boranda,
Bense «Kalpsiz» adini alirim karanlikta.

Duyuyor musun? Sessizlik...
...Yok artik kalp atisi.
Bu...
Zayiflik degil...
Git...
Sadece hep parla!
Yakut sonsuza dek yanacak gogsunde...
Sadece yalvaririm...
Bazen...
Hic degilse... ruyalarima gel.

Birak kizil aci bolsun gogsumu ortadan,
Ana sunagimi sana verdim, inan!

Kalbimi soktum, mor-kizil yakuta cevirdim,
Sana verdim, ebediyen yalniz kaldim.
Istersen azabimi dindirmek sen,
Bu tasi gogsune bastirman yeter!
O bir fener olur tipide, boranda,
Bense «Kalpsiz» adini alirim karanlikta.

Yakut... bastir gogsune...
Sen parla... ben karanlikta...
Sen sicak... ben sogukta...
Gogsundeki yakut...

Yan...