"ЗАПРЕТНАЯ" ЛЮБОВЬ...
(Давид Ванян)
(Оригинал в рецензиях)
...И когда я пью всю горечь вина,
И меня пьянит бархатный настой,
Я страстно хочу испить и тебя,
И наслаждаться как вином - тобой.
К тайным стенаньям сердца твоего
И моё сердце привыкло давно,
Страстной планетой стал вокруг тебя,
А ты - солнышком моего огня.
Я не без друзей смелых и шальных -
Дорогих людей сердца моего,
Но я не могу жить без ласк твоих,
Мне дарует жизнь лишь твоя любовь.
Есть у меня род, земля и страна,
Есть и могилы бесценных людей,
Имею детей, верную жену,
Но живу я лишь любовью твоей.
И пусть простят мне, кто давно знаком
С волею моей стальною, но вновь
Я хочу испить тебя, как вино,
Ибо нет ничто больше, чем любовь.
С армянского перевела Роза Хастян
21.09.2026
***
© Copyright: Роза Хастян, 2026
Свидетельство о публикации №126092104234
Свидетельство о публикации №126092104234
Рецензии
***
Երբեմն գինու տտիպության հետ
Թովիչ թավիշին, թուրմին խառնաձույլ,
Ուզում եմ քեզ էլ կում առ կում խմել,
Էդպես ըմբոշխնել կյանքը այս անհուն:
Սրտիդ զարկերի թաքուն թակոցին
Սիրտս վաղուց է դարձել համահունչ,
Եվ շրջազգեստիդ պտույտի եզրին\
Մի մոլորակ եմ քո շուրջ, իմ անույշ:
Ես ունեմ խենթ ու խիզախ ընկերներ,
Մեկը մեկից թանկ, ապրող թե մեռած,
Բայց քո համբույրն է ինձ նոր շունչ տվել,
Էս նոր աշխարհում, անհոգի, գժված:
Ես ունեմ ծագում, երկիր հայրենիք,
Շիրիմներ, որոնք անվերջ կանչում են,
Ունեմ բալիկներ, չքնաղ, գեղեցիկ,
Իսկ երազներս միայն քեզ հետ են:
Ու թող ինձ ներեն նրանք, ով արդեն
Իմ ոգու ուժին անվերջ սովոր են,
Գրողի ծոցն եմ ճամփում բոլորին,
Թույլ տվեք ես էլ իմ կյանքը ապրեմ:
_________________________
Դավիթ Վանյան 16.03.2013թ.
Роза Хастян 21.09.2026 13:28 • Заявить о нарушении
Երբեմն գինու տտիպության հետ
Թովիչ թավիշին, թուրմին խառնաձույլ,
Ուզում եմ քեզ էլ կում առ կում խմել,
Էդպես ըմբոշխնել կյանքը այս անհուն:
Սրտիդ զարկերի թաքուն թակոցին
Սիրտս վաղուց է դարձել համահունչ,
Եվ շրջազգեստիդ պտույտի եզրին\
Մի մոլորակ եմ քո շուրջ, իմ անույշ:
Ես ունեմ խենթ ու խիզախ ընկերներ,
Մեկը մեկից թանկ, ապրող թե մեռած,
Բայց քո համբույրն է ինձ նոր շունչ տվել,
Էս նոր աշխարհում, անհոգի, գժված:
Ես ունեմ ծագում, երկիր հայրենիք,
Շիրիմներ, որոնք անվերջ կանչում են,
Ունեմ բալիկներ, չքնաղ, գեղեցիկ,
Իսկ երազներս միայն քեզ հետ են:
Ու թող ինձ ներեն նրանք, ով արդեն
Իմ ոգու ուժին անվերջ սովոր են,
Գրողի ծոցն եմ ճամփում բոլորին,
Թույլ տվեք ես էլ իմ կյանքը ապրեմ:
_________________________
Դավիթ Վանյան 16.03.2013թ.
Роза Хастян 21.09.2026 13:28 • Заявить о нарушении