Я сорву все цветы с лугов и полей. Руслан Омаров

Мен биченликледен бла сабанладан битеу гюллени аллыкъма,
Аланы кемеле болмагъан суугъа атарыкъма.
Сууда мени сейир тынчлыгъым кёрюнюрме
Мен анда кечеги ауангыча джюзерикме.
Гокка хансланы уа кечеги салкъыннга
Тюпге,джарыкъладан этилген оюуча,джатарла.
Ала мени мудахлыгъымы таша сакъларыкъдыла
Мен джелни къулагъыма айтхандыла
__
Я сорву все цветы с лугов и полей,
Их брошу в реку, где нет кораблей.
В воде отразится мой странный покой,
Я буду плыть в ней, как призрак ночной.
А цветы, что я кинул в ночную прохладу,
Лягут на дно, как узор из светил.
Они будут хранить мою грустную
тайну,
Ту, что я ветру на ушко твердил.


Рецензии