Палац Румянцавых i Паскевiчау. Стих на белорусском

Палац Румянцавых і Паскевічаў

Над Сожам, дзе хваля бруіцца,
Стаіць белы лебедзь-палац.
Глядзіцца ў ваду ён, як сніцца,
Велічны наш гомельскі брат.

Спачатку Пятро Румянцаў
Заклаў тут магутны падмурак.
Для імперыі рос гэты панцир,
Каб слухаў яго Екацярынбург.

А потым прыйшоў Паскевіч —
Герой баявых паляванняў.
Ён зменшыў барочную негу,
Дадаўшы англійскай дыханне.

Узняўся вежачак шпіль,
Паркоў закружыўся лабірынт,
І кожная зала — як міль
Гісторыі, што застыглі.

Тут крок Напалеона памятаюць,
Калі той адступаў назаўжды.
І пушчанскіх дубоў галінаю
Хаваліся ў цень лёсаў сляды.

У камені — бітвы Расіі,
У бронзе — парадныя дні.
Мы родную памяць насілі
Скрозь войны, агонь і агні.

Няхай над табою, палаце,
Не змоўкнуць званы навагод!
Ты — наша краіна ў багатай,
Шляхетнай сваёй прыгажосці.


Дворец Румянцевых и Паскевичей (перевод на русском языке):

Над Сожем, где волны струятся,
Стоит белый лебедь-дворец.
Глядится в волну, словно снятся
Величье его и венец.

Сначала Пётр Румянцев
Заложил здесь мощный фундамент.
Для выросшей русской формации,
Чтоб слушал его император.

А следом пришёл Паскевич —
Герой боевых лихолетий.
Он сбавил барочный напев их,
Добавив английские сети.

Вознёсся шпилей узор,
Запутался парк лабиринтом,
И каждый торжественный взор
Здесь замер под мрамором финским.

Здесь помнят шаги Бонапарта,
Когда он бежал наутёк.
И веткой дубов из-за парты
Скрывалась судьба на часок.

В камне — российские битвы,
В бронзе — парадные дни.
Мы памяти нашей молитвы
Несли сквозь пожары, огни.

Пусть над тобою, твердыня,
Не смолкнут курантов бои!
Ты — наша страна и святыня
В богатой своей красоте.