Хай лунае нябёсах песня
А ў бары прашумелі сосны,
Зашапталі лісты бяроз,
Вецер лёгкі, вясёлы, зорны
Прынёс пах лугоў і рос.
Тут вытокі жыцця і спакою,
Дзе крыніца прабіла шлях,
І аблокі плывуць над ракою,
Раствараючыся ў светлых снах.
Мы захоўваем памяць святую,
Перадаўшы яе праз вякі,
Гэту зямлю, такую родную,
Дзе сплятаюцца лёсу рака.
Хай лунае ў нябёсах песня,
Нібы плынь ручаёў вясной,
Мая родная Беларусь – ты цудоўная,
Ты заўжды застанешся са мной
Хай ляцяць жураўлі ў паднябессе ,
Ахінаюць прасторы крылом,
Мы праходзім дарогай патрэбнай,
Апраменненым гэтым святлом.
Хай лунае ў нябёсах песня,
Нібы плынь ручаёў вясной,
Мая родная Беларусь – ты цудоўная,
Ты заўжды застанешся са мной
Будзе ўнукам наш голас чувацца
У маўчанні магутных лясоў,
Будзе вечнасць з зямлёю вітацца
Праз подых жывых галасоў.
Сцежка продкаў ідзе праз нівы,
Дзе бусліны красуе дом,
Будзем вечна мы тут шчаслівы,
Агароджаны лёсам, дабром.
Хай лунае ў нябёсах песня,
Нібы плынь ручаёў вясной,
Мая родная Беларусь – ты цудоўная,
Ты заўжды застанешся са мной
Свидетельство о публикации №126091903333