Колеры неба - лед i бетон,
Астылая кава глядзiць са стала.
Хаос у думках звычайна як фон,
Калі я стамлюся пра ўсё шкадаваць?
Не шкадаваць, што спыніўся палёт,
Не адчуваць мінулых параз.
Проста жаданне ўбачыць плён,
Толькi, напэўна,ў іншы раз.
Кожны ў гэтым пачуе сваё,
Грукат у дзверы — мабыць, па нас?
Песня гучыць пра загублены лёс,
Пішацца казка пра страчаны час.
казка пра страчаны час
© Copyright: Ярослав Кеда, 2026
Свидетельство о публикации №126091705573
Свидетельство о публикации №126091705573
Рецензии