Калыша ветрык медуніцы,
Пяе цудоўна дзіўны птах,
І чаруе водар смолкі,
Што нясецца па лясах.
І паўсюль цвітуць рамонкі,
Сукенкі белыя відаць,
А дзіўны водар верасоў
Не перастае здзіўляць.
У лясах растуць грыбочкі,
І ад іх -духмяны пах,
Цісне голавы ён моцна,
Нават ветрык ім прапах.
Хараство плыве навокал,
Так і хочацца гукАць
І дзяліцца гэтым шчасцем,
І ніколі не губляць.
Калыша ветрык медунiцы
© Copyright: Людмила Шаблыко, 2026
Свидетельство о публикации №126091605508
Свидетельство о публикации №126091605508
Рецензии