***

Сення я сам спакой,
Дзесьцi далека...
Далека мабыць ад Бога.
Скрозь шэрань растуць
Званочкi,
I плачуць росамi.

Можна пра што-небудзь
Спытаць
Шэрань..
Што тут?
Пад iм?
Iлi рухацца
У iм
Яб быццам
У легкай вадзе.


Сення
Пройдзе.
I ты скажаш...
Так-так..
 Дзе той шэрань
Дзе той спакой.


Рецензии