***

Што для мяне важна

Ну шо…

Жыццё не пытаецца, ці гатовы ты.
Яно проста ставіць перад фактам.
І тады становіцца зразумела,
хто ты ёсць,
калі ад цябе забралі ўсё лішняе.

Мне важны Бог — не дзеля словаў напаказ,
А каб не страціць душу ў самы цяжкі час.
Бо без Бога чалавек — як сляпы ў цемры,
Ідзе наперад, але сам не ведае, дзе выйсце.

Мне важныя людзі, а не натоўп вакол,
Не той, хто побач, пакуль у цябе поўны стол.
Мне важны той, хто застанецца без прычыны,
Калі жыццё ператвараецца ў руіны.

Мне важнае слова — сказаў, дык адказвай.
Не можаш выканаць — лепш маўчы, не абяцай.
Бо чалавек трымаецца не толькі на сіле —
Ён трымаецца на веры, памяці і слове.

Мне важна не здрадзіць самому сабе,
Не прадаць сваю душу за месца ў натоўпе.
Мне важна ісці, нават калі цяжка,
І не стаць тым, каго сам ненавіджу заўтра.

Мне важны мой Бог, мая памяць, мой шлях,
Мая родная зямля, мой голас у словах.
І калі ў мяне забяруць усё да апошняга —
Пакуль я сабой — я яшчэ не прайграў.

Мне важная Сібір — там мой першы след,
Там я навучыўся разумець гэты свет.
Халодны вецер, тайга, Енісей у тумане —
Гэта не проста месца — гэта частка мяне.

Душой украінец, сібіраком нарадзіўся,
І свайго шляху я ніколі не саромеўся.
Мне не патрэбныя чужыя ярлыкі на шыі —
Я сам ведаю, хто я і дзеля чаго жыву.

Мне важная мова — бо ў слове жыве
Памяць тых, хто быў да цябе.
Мова — не проста гукі, не набор літар,
Гэта тое, што народ не дае ў сябе забраць.

Мне важная праўда — нават калі балюча.
Лепш горкая праўда, чым салодкая хлусня,
Чым прыгожыя словы, за якімі пустэча,
Дзе кожны ўсміхаецца, а ўнутры калечыць.

Мне цікавая душа — таму я гляджу на герояў,
Не на тое, хто моцны, а на тое, што хавае.
Чаму чалавек здраджвае? Што яго ламае?
І чаму часам добры становіцца злым?

Бо зло не заўсёды пачынаецца з крыку.
Часам яно ціха селіцца ў звычцы.
Спачатку — маленькая здрада самому сабе,
А потым чалавек ужо не пазнае сябе.

Мне важна не здрадзіць самому сабе,
Не прадаць сваю душу за месца ў натоўпе.
Мне важна ісці, нават калі цяжка,
І не стаць тым, каго сам ненавіджу заўтра.

Мне важны мой Бог, мая памяць, мой шлях,
Мая родная зямля, мой голас у словах.
І калі ў мяне забяруць усё да апошняга —
Пакуль я сабой — я яшчэ не прайграў.

Мне важна тварыць, пакуль ёсць чым дыхаць,
Пакуль ёсць што сказаць і пра што маўчаць.
Мая зброя — не сталь і не гучны кулак,
Мая зброя — слова, што трапляе дакладна ў сэрца.

Мне не трэба быць лепшым за ўсіх у свеце,
Мне трэба не стаць горшым за сябе ўчора.
Бо можна мець грошы, машыны, пашану,
А ўнутры — быць пустым, як пакінутая станцыя.

Мне важна кахаць, нават ведаючы боль.
Мне важна дараваць, але памятаць урок.
Мне важна не гандляваць сваёй сумленнасцю,
Нават калі за гэта давядзецца плаціць адзінотай.

І калі аднойчы жыццё спытае:

— Што ты пасля сябе пакінуў?

Я не хачу адказваць:

«Грошы».
«Статус».
«Славу».

Я хачу сказаць:

Я нікога не прадаў.
Я не страціў Бога.
Я памятаў, адкуль прыйшоў.
Я любіў сваіх.
Я пісаў.
Я казаў тое, што думаў.
І нават калі падаў —
я падымаўся і зноў ішоў.

Бо для мяне важна не тое,
колькі ты прайшоў.

Важна —
кім ты застаўся, калі шлях скончыўся.