Ахд

Muhabbat dashtida dil beixtiyor bir yorni sog‘indi,
O‘zim bilmay ko‘ngil berdim, o‘sha barnoni sog‘indi.
Uning husni jamolidan quyosh ham lol bo‘lib qoldi,
Bu mahzun qalbim o‘rtandi, faqat siymoni sog‘indi.

Bu ikki qalbning ahdidur — muqaddas, bebaho tuhfa,
Muhabbat bog‘ida kuylar bugun har bitta soz, nag‘ma.
Sening ishqing olovinda yonarman, kuyarman mangu,
Bu chin sevgi qismatimiz, bizga oliy bir sinovdur.

Nigohidin to‘kilgay dur, kalomi dardga malhamdur,
Agar qilsa u bir imo, butun borliq muazzamdur.
Uningsiz bu jahon zulmat, hayotim mazmuni ketgay,
Bu shirin jon unga fido, usiz kunlar mujassamdur.

Ko‘ngil mulkin asir etdi o‘sha ko‘zlar, o‘sha qoshlar,
Jafosiga chidarman men, to‘kilsa hamki ko‘zyoshlar.
Ikki yurak sadosi bu — falakka yetgusi madhim,
Bu sodiqlik poyida tiz cho‘kar tog‘lar, metin toshlar.

Vafo ahlini to‘plab biz, muhabbat qasrini qurdik,
Bu foniy dunyo ichra chin baxtning zavkini surdik.
Bu kuy mangu yangragaydir, o‘chmas hech qachon nomi,
Ki biz ishqning maqominda mudom birga davron surdik.