***
Сінь, сінява, сінеча, сінізна
Над галавой бяздонная, густая.
Найменняў многа, ды яна адна –
Бясхмарная, дзівосная такая.
Высокая, глыбокая яна,
Ласкавая, лагодная, як мама.
Няхай жа мне адпусціцца віна,
Што без яе жыву цяпер таксама
І неабсяжны далягляд люблю,
Калі гляджу задумна доўга ў просінь,
І за святло душы сваёй малю
Дзявятую – без мамы – гэту восень.
02. 09. 2026 г.
Сiнь, сiнява, сiнеча, сiнiзна...
© Copyright: Юрий Боровицкий, 2026
Свидетельство о публикации №126090207846
Свидетельство о публикации №126090207846
Рецензии