Дваццаць шосты - юбiлейны
Бо вёсцы ўжо — пяцьсот плюс трыццаць.
Віюць палотны летуценні,
Спяшаю сцежкам пакланіцца.
Прайсці сцяжынкай, што ад хаты
Вяла “у людзі” крок за крокам.
Былі на ёй завеі, страты —
Мая гісторыя з урокаў.
Было балюча, але сёння
Успамінаецца з падзякай.
Была б другою, верагодна,
Жыццё было бы з іншым смакам.
Магчыма адвучылі б думаць
Мяне лянота з раўнадушшам,
Пафарбавалі б старасць сумам,
Ішла б з натоўпам я паслушна.
Кажу сягоння дзякуй шчыра
За долю, што была цярністай,
Жыццё цаніць, што навучыла,
Не сцерла нораў аптыміста.
Віншую вёску з Юбілеем,
А землякам — мая падзяка,
Што не засыпала завея
Шлях гістарычны, наш пачатак.
Свидетельство о публикации №126083007034