На ковры гляжу. Купец татарин... Максiм Танк c бел
Развернул их. Ну и диво – в лавке тесной
Пахнут степью и пустынь горячим жаром
И Сезама веют сказкою чудесной.
А в углу висят на торжище другие:
Небеса, фиалки, нивы с колосками.
– Сколько хочешь вот за эти, за льняные –
За напевы и за сказки моей мамы?
Поглядел купец – я нищий. Цену просит –
Вместо трёх в глаза мне говорит пятнадцать.
А когда всё, что имел, на стол я бросил,
Начал он, ещё не веря мне, смеяться.
Но когда пересчитал всё до сантима,
Смолк и глянул на меня в немом укоре,
Будто я ему напомнил горы Крыма,
Виноградники забытые и море.
Перевод с белорусского
Оксаны Гориславской
Максiм Танк
Я гляджу на дываны. Купец татарын...
Я гляджу на дываны. Купец татарын
расхінуў іх. Ну і дзіва, — ў цеснай краме
пахнуць стэпам і пустынь гарачым жарам,
ззяюць марамі і дзівамі Сезаму.
А ў кутку вісяць і цэняцца другія:
неба, нівы каласістыя і браткі.
— Колькі хочаш вось за гэтыя, льняныя —
за напевы і за казкі маёй маткі?
Паглядзеў купец — я голы. Ну і цэніць!
Замест трох у вочы кажа мне пятнаццаць.
Калі ўсе, што меў, на стол сыпнуў я,
ён пачаў, яшчэ не верачы, смяяцца.
Але ўсё пералічыўшы да санціма,
змоўк і глянуў на мяне з нямым дакорам,
бьшцам я яму прыпомніў горы Крыма,
вінаграднікі забытыя і мора.
1938
Свидетельство о публикации №126082908410