Адыходзiць лета
Парнае, пякучае…
Кветачка схілілась гнутка,
Як вярба плакучая.
Лета, ты было з дажджамі,
З громам, з навальніцамі.
Кроплі поле абуджалі,
Хмаркі з бакавіцамі.
Адыходзіць лета гэта…
Ой, было няспраўнае.
Ураджай – сялянам мэта,
Рамяство сапраўднае.
Лета, ад тваёй пяшчоты
Справа адбываецца.
Ураджай даруеш шчодры,
Мара ўсіх збываецца.
Адыходзіць лета раптам,
Вынікі падводзяцца…
Лета многім – добрым жартам,
Птушкі карагодзяцца…
Свидетельство о публикации №126082602278
Дай Бог людзям жыць у згодзе.
Проникновенные строки прощания с капризами лета, но вместе с этим, по прогнозам аграриев, с хорошими видами на урожай, о чём Вы, Татьяна, замечательно написали в этом стихотворении. Здоровья, счастья, вдохновения на новые стихи. С уважением, Павел.
Павел Николаев 9 27.08.2026 15:16 Заявить о нарушении
З вялікай удзячнасцю за водгук!
Татьяна Цыркунова 27.08.2026 16:26 Заявить о нарушении