Крышуе жнiвень

Крышуе i песцiць зямлю
Блакiтнае неба
I жнiвень на спад хутка пойдзе
I дарыць так шмат,
Таго, што нам трэба
Журавiны, агрэст i ажыну
Парэчкi, сунiцы, бруснiцы
Шыпшыну, буякi, чарнiцы
Вось добры такi ланцужок,
як быццам каралi
Зямля рыхтавала
Ды хлеба, яшчэ на сняданак прыдбала
Iдуць ланцугамi камбайны
па жытняму полю..
Валошкi сiнеюць у каласах
Ды там,
Застаюцца да плача, да болю..
У звязанных туга снапах..
А потым стамiушыся вечар на нiве
Прысядзе там  на мяжы..
I вось табе, новае дзiва,
А ты у захапленнi глядзi..


Рецензии