Золотая косовица. Глава 3

Глава 3: Будаўніцтва і краявід

Калгасны брыгадзір тут упэўнена кіраваў,
Машыну свежаніны прыгнаў на пачастунак.
Ён хлопцам розныя парады раздаваў,
Дзе ставіць курэнь, як зрабіць для дугі рахунак.

Мужыкі, параіўшыся, дружна сабраліся,
Брыгадзір кіўнуў ім: "За працу, дай, Божа"!
Каркасы з галін так заліхвацка, прыгожа
За некалькі гадзін над вадой з’явіліся.

Паветрам пах сена чароўна лунаў,
Яго на падсціл і на стрэхі насілі.
Для добрага быту і стол, і сувой лаў,
Да самых суцемак у прыходках злажылі.

У Юравічах сонцам купалы заззялі,
Святымі крыжамі на кожным абрыве.
Высокія сцены зноў храма паўсталі,
Зямлю блаславіўшы ў магутным парыве.

Воддаль сасонкі меднакорыя раслі,
Дзе кветка канюшыны грэла нізіны.
Званочкі сінія спакой у траве знайшлі,
Дзе росы іскрыліся, бы тыя перліны.

І дуб на ўзгорку, як продак сівы, стаяў,
Пад ім чабарок духмяны разліваўся.
Сярод ніцай лозы, пра якую я змалку знаў,
Бярэзнік ля рэчкі астраўкамі красаваўся.

А вербы пышныя, нібы на вясёлым балі,
Схілялі галовы да старай прыгожай дубравы.
Шчупак у азерцы гуляў на нястрымнай хвалі,
А ў рэчцы закінуў ужо снасці рыбак бравы.

(Працяг чытайце ў Главе 4)