Ў белым вэлюме прырода,
Горад спіць ў чароўным сне.
Сёння дзень апошні года,
Вельмі скора ён міне.
Як сняжынкі пралятаюць -
То назад, то ўпярод!
Атрымаўся - не іначай -
Навагодні карагод.
Упрыгожыўшы высоты,
Сонца выйшла незнарок,
Паглядзела на сумёты,
На дамы і на каток.
І праменьчыкі зажгліся -
Снегавыя ліхтары,
З ветрам іскры пранясліся,
Ўсё на радасць дзетвары.
Дома шумна і неяк дзіўна,
Ёлка штучная стаіць.
На убраных ужо галінах
Ўсё гарыць і зіхаціць.
Хутка свята распачнецца,
Ўсе чакаюць цэлы год,
Ў доме, ў горадзе, здаецца,
Навагодні карагод.
Навагодни карагод
© Copyright: Елена Михайлова 23, 2026
Свидетельство о публикации №126080306527
Свидетельство о публикации №126080306527
Рецензии