О. Мандельштам. Дано мне тело - что мне делать
Такім адзіным, такім маім?
За радасць ціхую дыхаць і жыць
Каго, кажыце, мне не забыць?
Я і садоўнік, і кветкі сок,
У вязніцы свету нічым не пераскок,
На шыбы вечнасці ўжо сышло
Маё дыханне, маё цяпло,
І пралюструецца ёй узор,
Не спасцігальны блізка новатвор.
Няхай імгненне ўцякае слюдзь, а -
Узор наймілы захавае пекната!
Свидетельство о публикации №126080305341