Tussen het verleden en de toekomst...

Эта публикация на нидерландском языке. (Dutch, Nederlands)
Ее можно послушать здесь: https://www.realrocks.ru/wijk/music/2102409/

Ik vermoed dat het niet makkelijk zal zijn,
Maar deze moeilijkheden had ik niet verwacht.
Het is alsof ik per ongeluk dronk een glas pure azijn,
Of wakker werd op een ochtend in een ander geslacht.

Soms leek het alsof de wereld op zijn kop,
Ik probeer de oorzaak steeds opnieuw te vinden.
Met een sterk gevoel dat er iets niet klopt,
Soms lukt dat goed, soms duidelijk wat minder.

Ik zoek naar rust, maar vind haar nergens om me heen,
Alsof ze zich verstopt zodra ik dichter kom.
Ik zet een stap vooruit, maar voel me soms alleen,
En zelfs een beetje vreemd, als een verplante boom.

De dagen vliegen voorbij, en ik sta ook niet stil,
Omdat de klok geen seconde op mij wacht.
Ik probeer te leven zoals ik leven wil,
Realiteit houdt me vaker wakker dag en nacht.

Soms leek de lucht weer even open te gaan,
Alsof de zon zich tussen wolken liet verschijnen.
Dan durfde ik weer voorzichtig rechtop te staan,
En voelde zelfs de donkerste gedachten kleiner.

Ik tel mijn fouten niet meer als een groot verlies,
Ze horen bij de route die ik lopen moest.
Geen enkele overwinning komt ooit zonder gemis.
En elke strijd of spanning eindigt in stille rust.

Toch zie ik af en toe weer licht door grijze lucht,
Alsof de zon zich langzaam opnieuw laat zien.
Dan voel ik dat er achter iedere diepe zucht,
Altijd weer ruimte ontstaat voor een nieuw begin.

Ik hoef niet langer alles accepteren en begrijpen,
Niet iedere vraag verlangt meteen een antwoord terug.
Sommige wonden genezen juist door tijd te krijgen,
En iedere omweg bouwt uiteindelijk een brug.

Ik leerde dat geen storm voor altijd blijven kan,
Hoe hard de regen ook tegen de ramen slaat.
Zelfs een gebroken kompas wijst een richting aan,
Als je maar durft te lopen zonder woede, jaloezie en haat.

Misschien kijk ik hier later met een glimlach op terug,
En zie ik hoe dit alles mij heeft gevormd.
Dan blijkt de zwaarste weg uiteindelijk een brug,
De weg naar de nabije toekomst door regen en storm.

Dus als ik val, dan sta ik rustig weer opnieuw,
Niet omdat het moet, maar omdat ik verder wil.
Ik draag mijn verleden nog steeds, toen en nu,
En vind juist in de stilte langzaam het verschil.

3.08.2026