Пойти бы в лес, хоть и грибов не тьма...
У лес пайсці, калі грыбоў няма,
Пашвэндацца па сонечных палянах,
Бо неўзабаве доўгая зіма
Павісне ад знямогі – у туманах.
У лес пайсці, калі ніхто не йдзе,
Бруснічныя праверыць баравіны,
Як чырванеюць кроплі дзе-нідзе
Там у штукарскім срэбры павуціны.
У лес пайсці, бо хочацца ісці,
Бо хочацца сысці далей ад тлуму,
І пастаяць ля возера ў трысці,
І думаць там узвышаную думу.
01. 08. 2026 г.
***
Пойти бы в лес, хоть и грибов – не тьма,
И погулять там с солнцем по полянам,
Ведь очень скоро долгая зима
Повиснет измождённая – в тумане.
Пойти бы в лес, там тишина везде,
Брусничные проверить боровины,
Где ягодки краснеют кое-где
В искусной серебристой паутине.
Пойти бы в лес, раз хочется идти,
Чтоб отойти подальше от сумбура
И в тростнике у озера найти
Поэзии своей колоратуру.
Перевод автора.
Прим. автора: боровина (бел. баравіна) – возвышенный участок леса в бору.
Свидетельство о публикации №126080107583