Яшчэ крыху - жнівень у хату,
ладны з гонарам прыметнік .
Неяк крышку сумнавата ,
бо апошні хутка летнік.
Да спадобы здзейсніць мары,
не адна стаіць на ганку.
У спякоты здуўся шарык ,
ветрык дзьме - сваволіць уранку .
Нешта з вербамі шапоча .
Руны шчасця бы надзейкі
і глядзяць з пасмешкай вочы .
Дожджык лейку ўзяў і з лейкі.
Не бяжы , складаю вершы.
Дні ў валошках і ў рамонках.
Ліпень,родны, ты найлепшы,
для цябе ўсіх спраў скарбонка .
Запусціў быць бдайным моду
і да кожнага ты вусна .
Зупыніся, асалоду
адчуваю я на вуснах .
Птушаняткам жаўтаротым
заляцеў. Эмоцый лівень.
Жнівень прыйдзе ,але потым.
Я цябе кахаю,ліпень.
Мой каханы л пень
© Copyright: Людмила Зиновчик, 2026
Свидетельство о публикации №126080103208
Свидетельство о публикации №126080103208
Рецензии